Stracha Mam

Witaj w świecie grozy

Wszystko zostaje w rodzinie

l01bVWs9eFWWVEwwbKIMZYHb8FqSacrum i profanum, czyste i nieczyste, święte i bluźniercze. Antonimy które wzajemnie się wykluczają ale nie mogą bez siebie istnieć, skąd bowiem wiedzielibyśmy, że coś świętym jest jeśli nie moglibyśmy tego porównać z czymś nieświętym? Bohaterem dzisiejszej recenzji jest film, który ujrzał światło dzienne wczesną wiosną roku 1989. Ta włoska produkcja to dzieło (pra)ojców italijskiego horroru. Mimo, że reżyser jest jeden w powstawaniu „Kościoła” maczało palce wielu a sam film wpisuje się w jeden z najważniejszych diabelskich tryptyków.

untitled-1wxooyFabuła filmu rozpoczyna się w średniowieczu. Zakon Krzyżowców  dokonuje mordu mieszkańców wioski, którzy podejrzani są o konszachty z diabłem. Wioska zostaje zrównana z ziemią a wieśniacy zostają pochowani w masowym grobie. Na miejscu pochówku postawiony zostaje monumentalny kościół. Ma on na zawsze usidlić zamknięte w nim zło. Przenosimy się do teraźniejszości (a dokładnie do końcówki lat osiemdziesiątych). W gotyckiej katedrze spotyka się nietuzinkowa grupa złożona między innymi z rodziny kościelnego, biskupa, ekipy renowacyjnej i nowego bibliotekarza. Jak słusznie podejrzewacie zostaną oni uwięzieni w mrocznym budynku. Będą  musieli stoczyć walkę z pragnącymi zagłady świata siłami ciemności.

„Kościół” (ang. „The Church”, znany również pod tytułami „La chiesa”, „Cathedral of Demons” albo „Demon Cathedral”) został nakręcony w roku 1989 przez Michaela Soavi, który dopiero rozwijał swoje umiejętności na reżyserskim stołku (był to jego czwarty film w karierze). W branży filmowej świerzynką jednak nie był, często bowiem stał po drugiej stronie kamery jako aktor w filmach Fulciego (City of the living dead, 1980, Lo squartatore di New York, 1982), D’Amato (Absurd, 1981, Caligula, 1982),  Bavy (Demons, 1985) a w końcu Argento (Tenebre, 1982). Soavi nie krył fascynacji mistrzem. Nie krył jej do tego stopnia, że pierwszy pełnometrażowy film, który nakręcił był niczym innym jak laurką złożona na ręce mistrza. Film nazywa się „Dario Argento’s World of Horror” (1985) i jest dokumentem opowiadającym o życiu i dorobku guru włoskiego horroru między rokiem 69 a 85. W tym samym roku Soavio posunął się o krok dalej i do swojego krótkometrażowego filmu „The Valley” zaprosił znów Dario (który zagrał samego siebie) oraz jego córkę, Florę Argento. O ile obsada pierwszego pełnometrażowego filmu Michaela („StageFight: Aquarius”, 1987) pozbawiony jest członków reżyserskiej rodziny, o tyle „Kościół” aż kipi od  odwołań do włoskiej szkoły horroru, na czele z drugą córką Dario, przyszłą gwiazdą filmów ojca, Asią Argento (tak naprawdę nazywa się ona Aria Asia Maria Vittoria Rossa Argento).

asia_argento_wallpaper_9-normalZacznijmy więc od tego, że „Kościół” nie jest bytem samoistnym. Stanowi on drugi sequel „Demonów”. Co do tego czy jest to część trzecia tryptyku, czy też druga część serii badacze spierają się do tej pory, gdyż film ten wskoczył zupełnie znienacka pomiędzy „Demony 2” a „Demony 3”. Sam reżyser nalegał aby film traktować jako osobną, pełnoprawną spuściznę po klasyce Bavy, jednakże ciężko jest się tu odżegnać od jasnych odwołań. Co ciekawe Soavi w jednym z wywiadów nazwał dwa pierwsze filmy „tandetnymi” twierdząc, że chciał stworzyć dzieło prawdziwie wyrafinowane. Spowodowało to zatarg z ekipą (i rodziną) Argento – panowie rozstali się później na dobre. Ci z Was, którzy widzieli „Demony” Lamberto Bavy odnajdą w „Kościele” jasną analogię między tymi dziełami (jednak nie na poziomie sticte fabuły). Podobnie jak w filmie z 1985, tak i tu wystarczy byle zadrapanie aby kolejni członkowie grupy broniących się przed demonami dołączyli do zastępów złego.

12W „Kościele” trudno jednak nie zauważyć mocnych wpływów twórczości i stylu wypracowanego przez Dario Argento. Jednakże aspekt wizualny, którego Argento bezsprzecznie jest mistrzem, został pogłębiony przez Soaviego. Sama kościół wygląda niezwykle monumentalnie (żabia perspektywa robi swoje). Sklepienie uległy powiększeniu, robiąc z bohaterów malutkich ludzików zagubionych gdzieś w mrocznej przestrzeni. Podobnie jest ze znamienna dla mistrza zabawą światłem i cieniem. Tu zabawę tę pogłębia cała masa halucynacji, którą przeżywają bohaterowie przy przejściach od człowieczeństwa do stawania się pomiotami szatana. To czego być może nieco zabrakło to charakterystyczne dla Dario operowanie kolorami (pamiętacie „Suspirię”?), ale można to wybaczyć gdyż operowanie kamerą są na mistrzowskim poziomie.

listchurch2Fabuła filmu jest wyjątkowo ciężka, mroczna i przytłaczająca. Toteż dobrze się stało,  że Soavi w ostatniej chwili zatrudnił dodatkowego scenarzystę, Gianniego Romoli, który wcześniej parał się pisaniem scenariuszy do komedii (I Am an ESP, Cartoline italiana, Rimini Rimini). Dzięki niemu klimat nieco się rozładował. Jednakże to nie Ramoli jest głównym odpowiedzialnym za fabułę filmu (tak naprawdę jego rola była tak mało widoczna wśród innych gwiazd, że często pomijany jest w opisach filmu). Scenariusz powstał za sprawą Argento, Soaviego, Franco Ferriniego, Dardano Sacchetti, oraz ojca i syna – Lamberto i Fabrizio Bavy. W scenariuszu filmu znajdziemy pytania dotyczące natury człowieka oraz jasną dychotomię między tym co święte a tym co diabelskie. Jednakże oba te motywy przenikają się. Co jest tak naprawdę bluźniercze a co uświęcone? Czy brutalni Krzyżowcy wypełniają wolę Boga? Czy kościół stanowi sacrum będąc jednocześnie pojemnikiem dla diabelskiego nasienia? Czy młoda, niedoświadczona dziewczyna będąc kuszona podąży drogą zła czy też światła?

15Główna kobiecą rolę zagrała Asia Argento – jedna z córek Dario, która zaczęła od roli w „Demonach 2” mając zaledwie paręnaście lat. Z biegiem czasu Asia stała się prawdziwą ikoną horroru jak również filmów swojego ojca, w których gra do dziś (ostatnia rola Lucy w ojcowskim „Dracula 3D”). Druga szarą eminencją „Kościoła” są autorzy muzyki. Z jednej strony mamy tu do czynienia z członkami grupy The Goblins, z  drugiej zaś Phillipem Glassem.

Dla fana włoskiej szkoły horroru film jest wręcz koniecznością. Jest to gotycki, mroczny, fatalistyczny horror z przesłaniem, które pokazuje nam jak przez zwykłą ciekawość człowiek jest w stanie sprowadzić na siebie zło. Lata osiemdziesiąte to okres niepodzielnego panowania włoskich rodzin na polu filmów grozy (aż palec świerzbi żeby napisać o odwołaniu do sycylijskiej mafii). Reżyserzy wzajemnie się wspierali, pomagali sobie najczęściej za drobne przysługi, jak zapraszanie dzieci reżyserów do współpracy przy filmie, zazdrośnie strzegąc swego miejsca w branży filmów grozy. Czasy te jednak odeszły, ale na placu boju pozostał niezatapialny Dario Argento, który obecnie szykuje dla nas odświeżoną wersję swojej kultowej „Suspirii”. Najnowsze plotki donoszą, że Asio Argento partnerować będzie Isabelle Huppert. Wśród fanów zawrzało, bowiem większość zadaje sobie pytanie – po co?

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on Lipiec 10, 2013 by in Recenzja and tagged , , , , .

Strachamam – Pinterest

Poster Perversion

Kocham dziwne kino

Kocham dziwne kino!

Panorama Kina

Cinema Frankenstein

Strach ma skośne oczy

Kategorie

Stracha Mam

Witaj w świecie grozy

DVD Commentary

From action movies to zombie flicks, sharing filmmakers' commentary on the films you love

AtmoWorks

A World Away, Worlds Within

The Dollar Horror Blog

A Celebration of All Things Spooky and Weird

Confessions Of A Christian Freak

[the various brain droppings, rants and general wackiness of Uncle NecRo]

Radio of Horror Blog

The Longest Running Horror Show in New England

Stigmatophilia's gore splattered corner of insanity.

Horror, Gore, Exploitation, Trash, Cult Movies; Reviews, Interviews, Music and More...

AnythingHorror.com

Horror Movies, Horror News, and So Much More

The Horrifically Horrifying Horror Blog

Inspiring ghouls of the fictional world of horror everywhere.

The B-Horror Blog

HORROR MOVIES: THE GOOD, THE BAD AND THE VERY, VERY UGLY...

Funky Jeff

Music&lifestyle worth writing about...

MAGIVANGA - magazyn kultury niepokornej

"Nigdy nie było dla mnie wystarczająco dziwnie." - Hunter S. Thompson

Świątynia Krzyku

Poezja Kosmicznego Horroru

%d blogerów lubi to: