Stracha Mam

Witaj w świecie grozy

Matka noce całe…

Ludowy folklor to niewyczerpana skarbnica tematów dla twórców horrorów. Ze srebrnego ekranu straszyły nas już włochate wilkołaki, żądne krwi wampiry, zimni topielcy, zwiewne nimfy, kuszące mężczyzn sukkuby, i wiele, wiele innych. Nic jednak tak chętnie spośród rustykalnych stworów, nie wkrada się jako główny element filmowego obrazu grozy jak duch. Przezroczyste, nierzeczywiste, stękające, płaczące i krzyczące zjawy straszyły nas na niejeden sposób. Dlaczego wracały zza groby? Powodów było bez liku, jednak najczęstszym była niechęć do odeścia ze świata doczesnego na skutek nie załatwionych za życia spraw. Wśród spraw tych prym wiodła chęć zemsty. Duch pojawiający się w najnowszym filmie wyprodukowanym przez Guillermo del Toro a wyreżyserowanym Andresa Muschiettiego, wraca z podobnej przyczyny. Niestety „Mama” zamiast straszyć, staje się w pewnym momencie pełnoprawnym przedstawicielem kina familijnego, co bardziej upodabnia ją do maternalistycznej wizji potwora z „Orki – wieloryba zabójcy” Michaeal Andersona, niż widma podążającego ścieżką krwawej wendetty.

EP-130209268Film zaczyna się znakomicie. W wyniku bliżej nie określonych wypadków pewien bardzo zapracowany i mocno sfrustrowany mężczyzna zabija kilku współpracowników a wracając do domu dokonuje podobnego aktu na małżonce. Przekonany o pościgu pakuje do samochodu swoje dwie nieletnie córki i odjeżdża w bliżej nie określonym kierunku. W wyniku podwyższonej prędkości auta dochodzi do wypadku, na szczęście cała trójka bohaterów wychodzi z niego bez szwanku. Błąkając się po lesie znajdują niewielką, opuszczoną chatkę. Kiedy ojciec próbuje zastrzelić córki: Victorię i Lenę, pojawia się dziwna postać, która unosi złego ojca i odtąd wszelki słuch po nim ginie. Tak mija pięć lat, po których dziewczynki zostają odnalezione przez swojego wujka. Wychowane w leśnej głuszy, z dale od cywilizacji siostry zaczynają trudną sztukę adaptacji pod okiem lekarzy oraz ich wujka i jego dziewczyny Anabelle. Victoria, jako starsza, znaczenie szybciej przypomina sobie mowę i zachowania ludzkie, Lena zachowuje się za to jak dzikie zwierzątko i z niechęcią powraca do człowieczych zwyczajów. Jak szybko się okazuje dziewczynki przez pięć lat spędzonych w głuszy nie były same. W leśnej chatce mieszkał z nimi ktoś jeszcze. Przetrwały tylko dzięki opiece postaci, którą nazywają mamą. Jak możecie podejrzewać mama wcale z opieki nad dziewczynkami nie ma zamiaru zrezygnować a nowym opiekunom przyjdzie stoczyć nierówną walkę w której zmuszeni będą odkryć tajemnice przeszłości.

MamaNa film „Mama” czekałem od wielu miesięcy. Zwiastun wyglądał smakowicie i chodź nie bardzo przepadam za dotychczasową twórczością del Toro (Muschiettiego nie znałem, bo i nie widziałem krótkie metrażu, stąd swój osąd postanowiłem oprzeć na upodobaniach producenta) postanowiłem dać tej produkcji szansę (w końcu coś bez oczu na skrzydłach, dłoniach  czy czołach). Film rozpoczyna się rewelacyjnie. Plot rozkręca się z szybkością lecącej do celu torpedy, aż do momentu kiedy dziewczynki trafiają do domu nowych opiekunów. Wtedy też rozpędzony pocisk zwalnia, i niestety, już nie przyspiesza. Historia pojawiającego się, tytułowego ducha jest płytka, płaska i banalna. Brak tu pazura, podobnie jak w dalszej części filmu. Miałem wrażenie, że reżyserowi w pewnym momencie praca nad tym filmem znudziła się, przez co czułem się wystrychnięty na dudka. Nie mam oczywiście zamiaru uchylać rąbka tajemnicy, powiem jednak tak: wtórne, wtórne i jeszcze raz wtórne. Ostatnia scena, która miała sprawić, że zjemy paznokcie aż po łokcie, niestety mija się z celem i budzi gdzieś mocno uśpione pro rodzinne uczucia. A przecież umówmy się, zupełnie nie o to chodzi.

mama-2013-cam-xvid-ac3-tickle-timescreen_2Nie sposób jednak pominąć tu paru istotnych pozytywnych aspektów. To co w filmie najlepsze, to dwie siostry Victoria i Lilly, grane przez Megan Charpentier oraz Isabelle Nélisse. Duet ten jest wprost rewelacyjny, rzadko kiedy udaje się zobaczyć tak młode a zarazem tak dobre aktorstwo. Zwłaszcza Isabelle, przed którą stało nie lada wyzwanie, znakomicie udaje dzikiego człowieka.

tnt24.info_Mama_2013_WebRip_XViD-MORS_Napisy_PL_.1686__652792Druga rzetelnie przygotowaną rzeczą jest scenografia. Jest ciemno, jest mrocznie. Światło często migocze, czy to za sprawą źle działającej lampy, czy też fotograficznego flesza a w każdej pokazywanej nam klatce coś się zmienia (klasyczne raz jest duch a raz nie ma).

tumblr_mh0aw1DR8Y1qbl0s5o1_1280I tu dochodzimy do postaci samego straszącego monstrum. Postać jest kobieca, jednakże mocno poskręcana, wygięta, rozlewająca się. Niestety w stosunku do kluczowego bohatera filmu mam dwa znaczące zarzuty. Po pierwsze duch jest przerażająco komputerowy, a niestety nie o takie straszenie chodziło w filmie. Drugi znaczący zarzut tyczy się rażącego zapożyczenia z japońskiej kinematografii. Dziwnie wygięta mama porusza się niczym demon z „Ringu”, atakuje włosami jak z „Wig” i wydaje dziwne dźwięki, zupełnie jak zraniona kochanka z „Grudga”. Kreatywności tu jak na lekarstwo. A szkoda bo film zapowiadał się bardzo ciekawie. Zaczynam obawiać się, że reżyser „Labiryntu Fauna” i „Hellboya II” pokazał nam już swoje możliwości, które sprowadzają się do „dziwnych” ujęć oczu. Niemniej jego fascynacje są ciekawe i miło, że zaproponował pomoc w sfilmowaniu krótkiego metrażu (bo takim tworem właśnie „Mama” była w roku 2008) Muschiettiemu. A jednak, niektóre dzieła powinny pozostać w niezmienionej formie… Szkoda.

Reklamy

3 comments on “Matka noce całe…

  1. Karol
    Luty 28, 2013

    a ok

  2. pannaturalny
    Marzec 1, 2013

    Na tę okoliczność przypomniała mi się piosenka z polskiego klasyka: http://www.youtube.com/watch?v=rXLi2tVyXXg

  3. Pingback: Wznowienia, wznowienia i jeszcze więcej wznowień… | Stracha Mam

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on Luty 28, 2013 by in Horror and tagged , , , .

Strachamam – Pinterest

Poster Perversion

Kocham dziwne kino

Kocham dziwne kino!

Panorama Kina

Cinema Frankenstein

Strach ma skośne oczy

Kategorie

Stracha Mam

Witaj w świecie grozy

DVD Commentary

From action movies to zombie flicks, sharing filmmakers' commentary on the films you love

AtmoWorks

A World Away, Worlds Within

The Dollar Horror Blog

A Celebration of All Things Spooky and Weird

Confessions Of A Christian Freak

[the various brain droppings, rants and general wackiness of Uncle NecRo]

Radio of Horror Blog

The Longest Running Horror Show in New England

Stigmatophilia's gore splattered corner of insanity.

Horror, Gore, Exploitation, Trash, Cult Movies; Reviews, Interviews, Music and More...

AnythingHorror.com

Horror Movies, Horror News, and So Much More

The Horrifically Horrifying Horror Blog

Inspiring ghouls of the fictional world of horror everywhere.

The B-Horror Blog

HORROR MOVIES: THE GOOD, THE BAD AND THE VERY, VERY UGLY...

Funky Jeff

Music&lifestyle worth writing about...

HORROR RISES FROM SPAIN

You Spanish horror podcast

Świątynia Krzyku

Poezja Kosmicznego Horroru

%d blogerów lubi to: